|
|
|
|
|
| |
|
6.
PRAEFATIO
R.
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Hactenus me intra bulgam animi litcscentis
inipitum tua eritudo, instar mihi luminis aestimande † ade †,
normam reduviare conpellit. Sed antistat gerras meas anitas delibuta;
et post artitum Nasonem quasi agredula quibusdam lacunis baburrum stridorem
averruncandus obblatero. Vos etiam, viri optimi, ne mihi in aginam vestrae
hispiditatis amanti cataclum carmen inreptet, ad ravim meam mani convertite
cicuresque conspicite, ut alimones meis † carnatoriis † quam
censiones extetis. Igitur conrumo sensu meam returem quamvis vasculam
Pieridem; actutum de vobis lampenam comptulam spero adiutan<e>amque.
Cupedia praesumens iam non exippitandum sed opit<ul>andum sibi
esse coniectat. Ergo bene peda<tu>m me ac pudori citimum contucatum
censete, quoniam, si haec nec crepera extiterint nec fracebunt quae
alucinari velut bovinator adactus sum, voti vobis damnum usque ad exodium
vitulantibus coagmentem. Quis enim me non sonivium et murgissonem fabula
autumabit quam mentorem exfabillabit altiboans? Unde favore m<e>
exfebruate fellibrem, ut apludam † harmonie temsore † a me
velut ambrone collectam adoreos vertatis in struppos. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
7. OCTAVIANI
R. 20
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Candida sidereo fulgebat marmore Cypris
|
|
|
| |
|
nec cinctam reddit nobilis
arte lapis, |
|
|
| |
|
mystica secreti dirumpens claustra pudoris
|
|
|
| |
|
cum urtica gremio prosilit
aetherio. |
|
|
| |
5 |
Proles heu niveis nutritur pessima membris
g |
|
|
| |
|
ratum iamque locum protegit
herba ferox. |
|
|
| |
|
Sed recte factum: celantur fervida membra,
|
|
|
| |
|
cultibus ut lateat tecta libido
malis. |
|
|
| |
|
Mulciber an Martem metuens hoc sponte peregit,
|
|
|
| |
10 |
horreat ut Mavors dulcia adulteria?
|
|
|
| |
|
Sordet pulchra Venus, temnuntur Cypridos
artus? |
|
|
| |
|
Quid placeat nobis, si Venus
ipsa piget? |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
8. ANONIMI
R. 21
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Sacrilegus capite puniatur. De templo Neptuni
aurum peri<i>t. Interposito tempore piscator piscem aureum posuit
et titulo inscripsit "De tuo tibi, Neptune". Reus fit sacrilegii.
Contra dicit. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Proemium> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Unde redit fulgor templis? Quis inania nuper
|
|
|
| |
|
tantis, Salsipotens, distendit limina donis?
|
|
|
| |
|
Ecce abiit damnum! Splendescunt icta metallis
|
|
|
| |
|
marmora et antiquus caedit laquearia fulgor.
|
|
|
| |
|
Pone animos laetos, quisquis testantia furtum
|
|
|
| |
|
dona vides. Titulis votum quod lucet opimis
|
|
|
| |
|
gaudendum fuerat, nisi munus pauperis esset.
|
|
|
| |
|
Heu scelus et magnis nequiquam prodiga rebus
|
|
|
| |
|
mens humilis! Miseros semper quam maxima
produnt! |
|
|
| |
|
Sordidus et nigrae dudum vagus accola harenae
|
|
|
| |
|
nunc aurum piscator habet gaudetque metallis.
|
|
|
| |
|
Nec satis est: donat templis, per limina
figit |
|
|
| |
|
et titulo confessus ovat. Consurgite in iram,
|
|
|
| |
|
quis caelum, quis templa placent! Modo limine
in omni |
|
|
| |
|
supplex, maiorum portans munuscula mensis
|
|
|
| |
|
vel tenuem <s>pectabat opem: nunc ditior
illis |
|
|
| |
|
quos coluit meliorque deo est: quod perdidit
ille, |
|
|
| |
|
hic donat. Prorsus magna est iniuria Nerei:
|
|
|
| |
|
dignus non fuerat titulis, nisi perderet
aurum! |
|
|
| |
|
Non <unum> facinus caeso est auctore
piandum: |
|
|
| |
|
multa patent, sed plura latent; scelus undique
densum est. |
|
|
| |
|
Tollere rem templis furor est temploque vicissim
|
|
|
| |
|
rem furti donare nefas. Pro dira nocentum
|
|
|
| |
|
consilia! † In scebis † quae mens
excogitet istud, |
|
|
| |
|
res auferre sacras et consecrare rapinas?
|
|
|
| |
|
Heu similis vindicta malo! Nunc ipsa pudori
est |
|
|
| |
|
vox mea, ne magnos laedat magis ultio divos.
|
|
|
| |
|
Audiet haec populus nosque hoc narrabimus;
ergo |
|
|
| |
|
quod factum est meminisse nefas refer<e>tur
in urbe. |
|
|
| |
|
Elusus custos raptumque altaribus aurum.
|
|
|
| |
|
Mens audax scelus hoc, manus improba, perditus
ardor, |
|
|
| |
|
antistes victus, penetralia prodit<a>,
numen |
|
|
| |
|
contemptum, templum pauper, piscator abundans.
|
|
|
| |
|
Vos, o caelicolae, vestrum nunc invoco numen.
|
|
|
| |
|
Sit mihi fas reticenda loqui, dum proditur
iste. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Narratio> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Natus ubi, ignotum est; neque enim de limine
celso |
|
|
| |
|
piscandi doctus ducit genus. Inprobus ergo,
|
|
|
| |
|
cum tantas terris dederit labor inclitus
artes, |
|
|
| |
|
non Chalybum massas recoquit, non doctior
aeris |
|
|
| |
|
ducit molle latus fulvumve intentus in aurum
|
|
|
| |
|
multiplici gemmas radiantes lumine vestit,
|
|
|
| |
|
non ager in voto est illi fortesque iuvenci,
|
|
|
| |
|
non inlex fenus, non classica, non pia Musa,
|
|
|
| |
|
sed spretis duro rebus placet omnibus isti
|
|
|
| |
|
fraus, dolus et furtum pelagi. Conponitur
ergo |
|
|
| |
|
saeta nocens, fallax calamus et perfidus
amus, |
|
|
| |
|
principium sceleris. Iam tunc, iam perfidus
iste |
|
|
| |
|
Neptunum spoliare parans petit alta profundi
|
|
|
| |
|
Nereo<s> et vitreo resupinos marmore
campos. |
|
|
| |
|
Illic sollicite <per> saxa madentia
saetas |
|
|
| |
|
disponens imoque trahens animalia fundo |
|
|
| |
|
serus furtivum referebat munus ad urbem.
|
|
|
| |
|
Nigra iam san<i>e maduerunt moenia
saepe, |
|
|
| |
|
dum relevant populos vario commercia pisce.
|
|
|
| |
|
Cernere erat genus omne maris, conpleret
ut urbem: |
|
|
| |
|
hinc scarus, hinc var<i>us, hinc purpura,
polypus inde, |
|
|
| |
|
hinc murena ardens, illinc aurata coruscans
|
|
|
| |
|
et cancer mordax, <t >ergo et russante
locusta; |
|
|
| |
|
thynnus, salpa, lagos, lupus, ostrea, sepia,
mullus |
|
|
| |
|
et quidquid captum faciebat copia vile. |
|
|
| |
|
Proderat hoc illi tantum ad conpendia vitae,
|
|
|
| |
|
nec dabat ars aliud; quamvis praedives adesset
|
|
|
| |
|
mercatus populi, tamen hinc manus ista nocentis
|
|
|
| |
|
vix erat aere gravis, nedum copiosior auro.
|
|
|
| |
|
Laudatus sane, quantum spectabat ad artem,
|
|
|
| |
|
et stulte multis dictus "Neptunius heros".
|
|
|
| |
|
Hinc etiam adsiduus templo, dum solus ad
aras, |
|
|
| |
|
solus ad altare est precibusque insistere
cultor |
|
|
| |
|
creditur et placidos pelagi sibi poscere
fluctus, |
|
|
| |
|
aurum (pro facinus!), veterum donaria, priscum
|
|
|
| |
|
obsequium, antiquum munus, videt, arripit,
aufert. |
|
|
| |
|
Quis populi gemitus, quis tunc concursus
in urbe! |
|
|
| |
|
Quis fuit ille dies, miseri cum pendere poenas
|
|
|
| |
|
custodes iussi fuso de sanguine crimen |
|
|
| |
|
ignotum insontes luerent facinusque negarent!
|
|
|
| |
|
Heu male magnorum semper sub nomine tali
|
|
|
| |
|
velamen scelerum! Vilis persona: quis ergo, |
|
|
| |
|
despiciens hominem, tantum quis crederet
umquam |
|
|
| |
|
pauperis esse nefas? Volitat cum funere dives
|
|
|
| |
|
multorum. Ne<c> scire potest sua crimina
solus. |
|
|
| |
|
Hoc rursus magna statuere primordia rerum,
|
|
|
| |
|
quod cito tam prodit crimen quam concipit
ardor. |
|
|
| |
|
Mens hominum facinus sine fine a<d>mitteret
ullo, |
|
|
| |
|
si posset celare diu. Cultoris honore |
|
|
| |
|
sacrilegus lucet manibusque ablata nocentis
|
|
|
| |
|
post spatium produnt crimen redeuntia dona. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Excessus |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Huc, huc tergemino letali<a> fulmina
telo, |
|
|
| |
|
Iuppiter undarum, valido, Neptune, tridenti
|
|
|
| |
|
concutiens maria alta iace pontoque verendus
|
|
|
| |
|
litoreas transcende moras! Stet turbidus
axis |
|
|
| |
|
nubibus et zephyris fundo revolutus ab imo
|
|
|
| |
|
gurges inexpletum feriat vada marmore cano.
|
|
|
| |
|
Piscator s<c>aevus meritum confundit
utrimque: |
|
|
| |
|
stat post furta pius, templis tu<a>
munera reddens, |
|
|
| |
|
et post dona reus. Pro fluctus summa potestas!
|
|
|
| |
|
Bis tibi calcato facta est iniuria caelo:
|
|
|
| |
|
cum tua sacrilegus rapere<t> donaria
tempio, |
|
|
| |
|
contemptus fueras; iam nunc obnoxius esse
|
|
|
| |
|
coepisti, ablatum post<quam> tibi reddidit
aurum. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Probatio> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
"Ars" inquit "studiumque dedit
mihi, non scelus, aurum". |
|
|
| |
|
Verum est? Eoos etenim mercator adisti |
|
|
| |
|
et repetis patriam longo post tempore dives!
|
|
|
| |
|
Scilicet his manibus viduatos cernimus esse
|
|
|
| |
|
ture Arabas, Persen gemmis et vellere Seres,
|
|
|
| |
|
dente Indos, ferro Chalybes et murice Poenos!
|
|
|
| |
|
Non pudet hanc artem, scelerum <iam>,
dicere, princeps? |
|
|
| |
|
Remus, cumba, fretum, gurges, notus, ancora,
lembus, |
|
|
| |
|
<b>arca, amus, pumex, conchae, vada,
litus, harena, |
|
|
| |
|
contus, saeta, salum, calamus, † notae
†, retia, suber: |
|
|
| |
|
hic labor, haec ars est, hinc fulvum colligis
aurum. |
|
|
| |
|
Mercator madidus, parvae stipis actor, ad
aurum |
|
|
| |
|
ut venias, <iam> scire velim; quem
quando patronus |
|
|
| |
|
maximus antiquo donavit tegmine vestis, |
|
|
| |
|
mensibus ignorant maria intermissa clientem. |
|
|
| |
|
"Quis me" inquit "tantum facinus
committere vidit?". |
|
|
| |
|
Hoc bene habet, haec vox mihi <iam>
confessio pura est. |
|
|
| |
|
Nunc ergo incipiam crimen sic pandere ver<b>is
|
|
|
| |
|
ut visum te, scaeve, putes. Ergo omnis ad
istud |
|
|
| |
|
huc ades, <o> iudex, facinus. Signantia
rebus |
|
|
| |
|
argumenta feram, magno quae saepta nig<
r>ore |
|
|
| |
|
interdum visus fallunt, <s>ed crimina
produnt. |
|
|
| |
|
Omne equidem furtum, dirus quod concipit
ardor, |
|
|
| |
|
his, nisi nunc fallor, rebus constare necesse
est: |
|
|
| |
|
an locus admittat facinus conplerier an non,
|
|
|
| |
|
an valeat persona nefas committere tantum.
|
|
|
| |
|
Singula si excutimus, casurum est crimen
in ipsum. |
|
|
| |
|
Ergo, ut distinctam est, videamus ab ordine
primo |
|
|
| |
|
an locus admittat facinus conplerier an non. |
|
|
| |
|
Templum est unde istud sublatum dicimus aurum
|
|
|
| |
|
(maxima res, venerandus honos, custodia nulla),
|
|
|
| |
|
quod mane expansis foribus vix vespere nigro
|
|
|
| |
|
stridula cardinibus claudit antica retortis.
|
|
|
| |
|
Hoc patet adsidue luce omnibus, utpote quisque
|
|
|
| |
|
influxit, precibus nec fas est claudere postes. |
|
|
| |
|
Ingressos nulla observat custodia, nulla
|
|
|
| |
|
egressos, licet <et> semper decurrere
ad aras |
|
|
| |
|
omnibus et simulacra modis contingere †
miris †. |
|
|
| |
|
Dona etiam veterum populorum, insignia regum,
|
|
|
| |
|
et laudare licet cunctis et tangere fas est.
|
|
|
| |
|
Ianitor hinc longe est primoque in limine
custos. |
|
|
| |
|
Ipse etiam interdum penitus discedit ab aris
|
|
|
| |
|
antistes metuitque precantibus arbiter esse.
|
|
|
| |
|
Hinc facilis causa scelerum facilisque malorum.
|
|
|
| |
|
Nullus custodit templum, quia creditur aras
|
|
|
| |
|
caelicolum servare timor. Patet omnibus ergo. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Exemplum |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Sic Phrygiae spes sola perit, dum milite
lecto |
|
|
| |
|
Palladii numen servantibus undique Teucris
|
|
|
| |
|
ingressus templum furtim non creditur hostis;
|
|
|
| |
|
et licet Iliacus flammam Vestamque calentem
|
|
|
| |
|
hoc metuens Pri<a>mus muris vallasset
et armis, |
|
|
| |
|
dum tamen ingressos fas qui sint poscere
non est, |
|
|
| |
|
invisum e templis antistes fugit Ulixen.
|
|
|
| |
|
Non mirum est ergo quod nos sic perfidus
iste |
|
|
| |
|
decepit, templis numquam suspectus et aris,
|
|
|
| |
|
sicut Pergameas caesis custodibus aras |
|
|
| |
|
audax, ut numen raperet, penetravit Achivus. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Probatio> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Nunc, quoniam cunctis manifestum cernimus
esse |
|
|
| |
|
ad causam scelerum templum patuisse rapinis,
|
|
|
| |
|
quod sequitur, certo tractandum examine rerum
est |
|
|
| |
|
an valeat persona nefas committere tantum.
|
|
|
| |
|
Quid metuat pauper? Neque enim est iam dives
habendus |
|
|
| |
|
et cum dona ferat; quamvis maria alta peragret
|
|
|
| |
|
perditus et templis furtivum congreget aurum, |
|
|
| |
|
pauper erit, cui nullus honos, cui gratia
nulla, |
|
|
| |
|
non clarus genitor, non noto semine mater.
|
|
|
| |
|
Scilicet horrescit prisco ne nomine avorum
|
|
|
| |
|
dedeceat fasces, miser undique, solus ubique! |
|
|
| |
|
An non hoc genus est cuius de examine multo
|
|
|
| |
|
quisquis honoratos respexit forte parentis
|
|
|
| |
|
ob meritum fulgere viros, mox improbus, audax,
|
|
|
| |
|
fortunam incusans et tetro lividus ore |
|
|
| |
|
pauperiem monstrat superis ac pectore laevo
|
|
|
| |
|
dira quiritatus fundit convicia caelo? |
|
|
| |
|
Pauperis omne nefas facile: scelus aptus
ad omne, |
|
|
| |
|
in pretium pronus, despecta numinis audax,
|
|
|
| |
|
vilis, inops, scaevus, turpis, temerarius,
ardens, |
|
|
| |
|
perditus, abiectus, maledictus, sordidus,
amens. |
|
|
| |
|
An non sunt isti quorum de nomine multi,
|
|
|
| |
|
ducere concessis dum nolunt artibus aevum,
|
|
|
| |
|
caedibus infamant silvas et crimine cauto
|
|
|
| |
|
insidias tendunt domibus gregibusque rapinas? |
|
|
| |
|
Aut, quibus <h>aut ulla est caro de
sanguine cura, |
|
|
| |
|
pactas corporibus vendunt in proelia mortes.
|
|
|
| |
|
An vobis mirum est furtum quod fecerit ille
|
|
|
| |
|
sanguinis et vitae pretio qui extinguet honorem? |
|
|
| |
|
Nunc age, si veris tractavimus undique causis
|
|
|
| |
|
pauperis esse nefas quidquid peccatur in
orbe, |
|
|
| |
|
quod superest, positis iam rebus ab ordine
primo |
|
|
| |
|
index an sceleris sit rapto<r et ipse>
videndum est. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Excessus> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Neptuni e templo votivum perdimus aurum.
|
|
|
| |
|
Heu male cum diris altaria iuncta metallis!
|
|
|
| |
|
Qui primus templis aurum dedit omine diro,
|
|
|
| |
|
causa scelerum primus fuit. Omne paratas
|
|
|
| |
|
in facinus mentes hominum succendier auro
|
|
|
| |
|
non scierat? Rectis semper contraria rebus
|
|
|
| |
|
fulva metallorum est rabies. Haec proelia
miscet, |
|
|
| |
|
haec castos vendit thalamos, haec polluit
aras. |
|
|
| |
|
Mille nocendi artes. Volumus si visere priscos,
|
|
|
| |
|
dicite quod facinus commissum non sit ob
aurum. |
|
|
| |
|
Auro ardet Glauce, Danaë corrumpitur
auro, |
|
|
| |
|
auro emitur Pluton, Phlegethon transcenditur
auro, |
|
|
| |
|
proditur Amphiaraus atque Hector venditur
auro; |
|
|
| |
|
hoc Medea maga est, serpens vigil, exul Iason;
|
|
|
| |
|
hoc Mida ieiunus, Paris altus, naufraga Helle,
|
|
|
| |
|
[hoc † sapiens furia †, Venus invida,
Iuno cruenta] |
|
|
| |
|
Hippomenes cursu velox, hoc tarda Atalante
est. |
|
|
| |
|
Aurum quod nigris Pactolus miscet harenis,
|
|
|
| |
|
quod condit † faeinus †, tristis
quod celat Avemus, |
|
|
| |
|
quod ferrum intundit, liquidum quod conficit
ignis, |
|
|
| |
|
quod furor exposcit demens ad proelia saeva, |
|
|
| |
|
quod raptum querit<ur> coluber, quod
Punica virgo |
|
|
| |
|
amissum plangit, Tyria damnandus in aula
|
|
|
| |
|
Pygmalion caeso quod perdit fraude Sychaeo,
|
|
|
| |
|
quod tutum nec templa tenent nec pauperis
ardor. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Refutatio> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
["Qui raperet, donum templis non redderet"
inquit.] |
|
|
| |
|
Sentio quas nobis subrepto praeparet auro
|
|
|
| |
|
callidus ambages. Templorum abscondere furem
|
|
|
| |
|
cultoris temptat donis et divite censu |
|
|
| |
|
pauperiem foedam, scelerum causamque malorum,
|
|
|
| |
|
excusat largus. Nos autem insistimus inde.
|
|
|
| |
|
Hoc ideo factum est ut crimen frangere possis.
|
|
|
| |
|
Hinc etiam est illud docto quod concipis
astu, |
|
|
| |
|
squamigerum in piscem raptum vertatur ut
aurum, |
|
|
| |
|
ut titulum inscribas: "Tibi nunc, <rex>
alme profundi, |
|
|
| |
|
quod dedimus, Neptune, tuum est". Pulchre
omnia, pulchre |
|
|
| |
|
dissimulas, sed vera patent. Iam frangere
votum est |
|
|
| |
|
hoc quoque, quod longo meditatum tempore
profers, |
|
|
| |
|
argumentum ingens: "Templis non redderet
aurum |
|
|
| |
|
qui tulerat". Macte, scelerum doctissime
rhetor, |
|
|
| |
|
verborum auxiliis subverso crimine rerum!
|
|
|
| |
|
Reddere te donum deus inpulit, inpulit angor,
|
|
|
| |
|
inpulit et scelerum mens conscia, conpulit
index |
|
|
| |
|
furtorum semper timor anxius atraque mentis
|
|
|
| |
|
tristities pallensque metus resecansque medullas
|
|
|
| |
|
post causam raptus trepidis penitudo secunda.
|
|
|
| |
|
Haec scaevos vexant. Non sunt, mihi credite,
non sunt |
|
|
| |
|
Eumenides dirae, fallax quas fabula narrat
|
|
|
| |
|
Cocyti in gremio rapidi, Phlegethontis ad
ignes |
|
|
| |
|
Tartarei, incinctas facibus, serpente, flagellis;
|
|
|
| |
|
sed metus et facinus, et mens est conscia
pravi. |
|
|
| |
|
Ni fallor, victum est, magno quod protulit
astu. |
|
|
| |
|
Sed superest pars magna mihi de crimine vero.
|
|
|
| |
|
"Qui raperet, totum templis non redderet".
Ergo |
|
|
| |
|
hoc quoque sic vincam verum fatearis ut ipse.
|
|
|
| |
|
Sustuleras tu plus. Partiris, perfide, furtum,
|
|
|
| |
|
non totum reddis; superavit copia mentem. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
<Excessus> |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Nunc, quoniam manifesta fides gradibusque
malorum |
|
|
| |
|
hinc illi<n>c lucent conlatis crimina
rebus, |
|
|
| |
|
officium invadam, valeant ut cernere cuncti
|
|
|
| |
|
piscandi doctis semper nil nequius esse.
|
|
|
| |
|
Hic taceam audaces ducit quod pallida semper
|
|
|
| |
|
in scelus omne fames secretaque crimina cogunt. |
|
|
| |
|
Hoc loquor: infaustis levior cum scanditur
alnus, |
|
|
| |
|
quid faciant remo celeri lemboque volanti
|
|
|
| |
|
excussum ventis pelagus cum litora frangit?
|
|
|
| |
|
Naufragium expectant. Sidit cum rapta sub
unda<s> |
|
|
| |
|
puppis, submersi fundo scrutantur harenas.
|
|
|
| |
|
At cum lassatus portum vix navita vidit, |
|
|
| |
|
furta parant missosque secant in litora funes.
|
|
|
| |
|
O scelerum auctores, tetro et cum crimine
ponti |
|
|
| |
|
cladum participes et tempestatis amici! |
|
|
| |
|
Haec quoque, si excutitur, quam magni criminis
ars est! |
|
|
| |
|
Non scelus est un<c>o piscem quod fallitis
amo, |
|
|
| |
|
quod placidas subter una intertexitis undas?
|
|
|
| |
|
Piscibus adsuetis fallaces tendere morsus
|
|
|
| |
|
Neptuni pulchrum visum est non parcere templis. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Epilogus |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Iam satis haec. Factis <mea> vox inpensa
nefandis |
|
|
| |
|
piscantis facinus cecinit versuque coegit
|
|
|
| |
|
aurum, templa, nefas, titulos, epigrammata,
munus. |
|
|
| |
|
Supplicium restat scelerum, quod reddere
debet |
|
|
| |
|
iudex, horrendo tollens tortore securim.
|
|
|
| |
|
Dicite, quos ius est examina figere causis,
|
|
|
| |
|
dicite iam poenas mandatas legibus almis.
|
|
|
| |
|
Vos quoque, quis ferro mortale<s> caedere
fas est, |
|
|
| |
|
cum iam damnati iugulos ac colla petetis,
|
|
|
| |
|
ne campis patriaeque loco nec caedite iuxta,
|
|
|
| |
|
deprecor. Ad nigras ducatur v<i>nctus
harenas, |
|
|
| |
|
ultima despumans pelagus qua litora lambit.
|
|
|
| |
|
Hic iaceat medius ponto terrisque nefandus;
|
|
|
| |
|
et cum sollicitum ventis mare tollitur alte,
|
|
|
| |
|
destruat unda rogum rapiantque animalia corpus.
|
|
|
| |
|
Hic tamen expositis tumulos conponite membris
|
|
|
| |
|
et titulum facit<e> et versu hoc includite
carmen: |
|
|
| |
|
"Piscibus hic vixit, deprensus piscibus
hic est, |
|
|
| |
|
piscibus occubuit. Spes, crimen, poena sub
uno est". |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
9. EPITHALAMIVM
R. 22
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Ite, verecundo coniungite foedera lecto |
|
|
| |
|
atque Cupidineos discite ferre iocos. |
|
|
| |
|
Alliget amplexus tenerorum mater Amorum,
|
|
|
| |
|
quae regit Idalium, quae Cnidon alma regit,
|
|
|
| |
|
concordesque tegat cum maiestate benigna
|
|
|
| |
|
constituat<que> patres, et cito reddat
avos. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
10. VERBA AMATORIS
AD PICTOREM R.
23
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Pinge, precor, pictor, tali candore puellam
|
|
|
| |
|
qualem finxit Amor, qualem meus ignis anhelat.
|
|
|
| |
|
Nil pingendo neges; tegat omnia Serica vestis,
|
|
|
| |
|
quae totum prodat tenui velamine corpus.
|
|
|
| |
|
Te quoque pulset amor, crucient pigmenta
medullas; |
|
|
| |
|
si bonus es pictor, miser in suspiria pinge. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
11. AMANS AMANTI
R. 24
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Dic, quid agis, formosa Venus, si nescis
amanti |
|
|
| |
|
ferre vicem? Perit omne decus, dum deperit
aetas. |
|
|
| |
|
Marcent post florem violae, rosa perdit odorem, |
|
|
| |
|
lilia post vernum posito candore liquescunt. |
|
|
| |
|
Haec metuas exempla precor; et semper amanti |
|
|
| |
|
redde vicem, quia semper amat qui semper
amatur. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
12. RESCRIPTVM
R. 25
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Non redit in florem sed munus perdit, amantis |
|
|
| |
|
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * |
|
|
| |
|
quidquid vile, iacet; dulce est quodcumque
negatur. |
|
|
| |
|
Nam si formosa facili penetratur amore |
|
|
| |
|
† facit adulterium et munus perdit amantis
†. |
|
|
| |
|
|
|
|
