Torna alla pagina filologica

Inviate i vostri commenti

 
CLAVDIANI


Carmina minora 40 - 41

 

 

 


40. EPISTVLA AD OLIBRIVM
 
   
  Quid rear, adfatus quod non mihi derigis ullos
        nec redit alterno pollice ducta salus?
    Scribendine labor? Sed cui tam prona facultas,
        carmina seu fundis seu Cicerone tonas?
        5 Cedere divitiis animi fortuna fatetur
      et tantas oris copia vincit opes.
    An rarus qui scripta ferat? Quin tempore nullo
        cessant Flaminiae pulverulenta viae.
    Cum fluat ingenium, cum sit qui dicta reportet,
      10     quae, nisi contemnor, causa relicta tibi?
    Despicis ergo tuum, si fas est credere, vatem,
        perfidus et spatio debilitatur amor?
    Excidimusne tibi? Lucem iam condet Hydaspes
        et Tartesiaco, Sol, oriere vado,
      15 candescet Geticis Meroe conversa pruinis
      claraque se vetito proluet Ursa mari,
    et, si iam nostros fastidit Olybrius ignes,
        constat Oresteam nil valuisse fidem.
    Quin age rumpe moras solaturusque sodalem
      20     absens eloquio fertiliore doce,
    crebraque facundo festinet littera cursu
        auribus atque animis insinuanda meis.
    Dignatus tenui Caesar scripsisse Maroni.
        Nec tibi dedecori sit mea Musa. Vale.
     
     
     
    41. EPISTVLA AD PROBINVM

 
       
    Quem, precor, inter nos habitura silentia finem?
 
        Quando dabit caras littera grata vices?  
    Me timidum vel te potius dixisse superbum  
        convenit? Alterius crimen utrumque tenet.  
       5 Transfluxere dies et, dum scripsisse priorem  
        paenitet, aeternas itur in usque moras.  
    Sed quid agam? Coepisse vetat reverentia vestri:  
        hinc amor hortatur scribere. Vincat amor.  
    "Fors iuvat audentes" prisci sententia vatis.  
     10     Hac duce non dubitem te reticente loqui,  
    audax ut, si quid penitus peccasse videbor,  
        arguar, ingrati non subiturus onus.  
    Romanos bibimus primum te consule fontes  
        et Latiae cessit Graia Thalia togae,  
     15 incipiensque tuis a fascibus omina cepi  
      fataque debebo posteriora tibi.  
    Ergo lacessitus tandem rescribe roganti,  
        et patria florens sorte, Probine, vale.