NEMESIANI ECLOGA III

		PAN
		Nyctilus atque Micon nec non et pulcher Amyntas
		torrentem patula vitabant ilice solem
		cum Pan venatu fessus recubare sub ulmo
		coeperat et somno lassatas sumere vires;
	5	quem super ex tereti pendebat fistula ramo.
		Hanc pueri, tamquam praedam pro carmine possent
		sumere fasque esset calamos tractare deorum
		invadunt furto. Sed nec resonare canorem
		fistula quem suerat nec vult contexere carmen
	10	sed pro carminibus male dissona sibila reddit,
		cum Pan excussus sonitu stridentis avenae
		iamque videns: " Pueri, si carmina poscitis, inquit,
		ipse canam. Nulli fas est inflare cicutas
		quas ego Maenaliis cera coniungo sub antris.
	15	Iamque ortus, Lenaee, tuos et semina vitis
		ordine detexam: debemus carmina Baccho ".
		Haec fatus coepit calamis sic montivagus Pan:
		" Te cano, qui gravidis hederata fronte corymbis
		vitea serta plicas quique udo palmite tigres
	20	ducis odoratis perfusus colla capillis,
		vera Iovis proles. Nam cum post sidera caeli
		sola Iovem Semele vidit Iovis ora professum,
		hunc pater omnipotens, venturi providus aevi,
		pertulit et iusto produxit tempore partus.
	25	Hunc Nymphae Faunique senes Satyrique procaces
		nosque etiam Nysae viridi nutrimus in antro.
		Quin et Silenus parvum veteranus alumnum
		aut gremio fovet aut resupinis sustinet ulnis,
		evocat aut risum digito motuve quietem
	30	allicit aut tremulis quassat crepitacula palmis.
		Cui deus arridens horrentes pectore saetas
		vellicat aut digitis aures astringit acutas
		applauditve manu mutilum caput aut breve mentum
		et simas tenero collidit pollice nares.
	35	Interea pueri florescit pube iuventus
		flavaque maturo tumuerunt tempora cornu.
		Tum primum laetas ostendit pampinus uvas:
		mirantur Satyri frondes et poma Lyaei.
		Tum deus: " O Satyri, maturos carpite fetus,
	40	dixit, et ignotos primi calcate racemos ".
		Vix haec ediderat, decerpunt vitibus uvas
		et portant calathis celerique elidere planta
		concava saxa super properant: vindemia fervet
		collibus in summis, crebro pede rumpitur uva
	45	rubraque purpureo sparguntur pectora musto.
		Tum Satyri, lasciva cohors, sibi pocula quisque
		obvia corripiunt: quae fors dedit, arripit usus.
		Cantharon hic retinet, cornu bibit alter adunco,
		concavat ille manus palmasque in pocula vertit,
	50	pronus at ille lacu bibit et crepitantibus haurit
		musta labris; alius vocalia cymbala mergit
		atque alius latices pressis resupinus ab uvis
		excipit; at potus (saliens liquor ore resultat)
		evomit inque humeros et pectora defluit umor.
	55	Omnia ludus habet cantusque chorique licentes;
		et venerem iam vina movent: raptantur amantes
		concubitu Satyri fugientes iungere Nymphas;
		iam iamque elapsas, hic crine, hic veste retentat.
		Tum primum roseo Silenus cymbia musto
	60	plena senex avide non aequis viribus hausit:
		ex illo venas inflatus nectare dulci
		hesternoque gravis semper ridetur Iaccho.
		Quin etiam deus ille, deus Iove prosatus ipso,
		et plantis uvas premit et de vitibus hastas
	65	integit et lynci praebet cratera bibenti ".
		Haec Pan Maenalia pueros in valle docebat
		sparsas donec oves campo conducere in unum
		nox iubet, uberibus suadens siccare fluorem
		lactis et in niveas astrictum cogere glaebas.