NEMESIANI ECLOGA IV

		LYCIDAS      MOPSVS
		Populea Lycidas nec non et Mopsus in umbra
		pastores, calamis et versu doctus uterque
		nec triviale sonans, proprios cantabat amores.
		Nam Mopso Meroe, Lycidae crinitus Iollas
	5	ignis erat, parilisque furor de dispare sexu
		cogebat trepidos totis discurrere silvis.
		Hos puer ac meroe multum lusere furentes,
		dum modo condictas vitant in vallibus ulmos,
		nunc fagos placitas fugiunt promissaque fallunt
	10	antra nec est animus solitos ad ludere fontes.
		Cum tandem fessi, quos durus adederat ignis
		sic sua desertis nudarunt vulnera silvis
		inque vicem dulces cantu dixere querelas:
		" Immitis Meroe rapidisque fugacior euris,
	15	cur nostros calamos, cur pastoralia vitas
		carmina? Quemve fugis? Quae me tibi gloria victo?
		Quid vultu mentem premis ac spem fronte serenas?
		Tandem, dura, nega: possum non velle negantem.
		Cantet, amat quod quisque: levant et carmine curas.
		LYCIDAS
	20	Respice me tandem, puer o crudelis Iolla.
		Non hoc semper eris: perdunt et gramina flores,
		perdit spina rosas, nec semper lilia candent,
		nec longum tenet uva comas, nec populus umbras.
		Donum forma breve est nec se quod commodet annis.
	25	Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		MOPSVS
		Cerva marem sequitur, taurum formosa iuvenca
		et Venerem sensere lupae, sensere leaenae
		et genus aerium volucres et squamea turba
		et montes silvaeque: suos habet arbor amores.
	30	Tu tamen una fugis miserum, tu prodis amantem.
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		LYCIDAS
		Omnia tempus alit, tempus rapit: usus in arto est.
		Ver erat et vitulos vidi sub matribus istos
		qui nunc pro nivea coiere in cornua vacca.
	35	Et tibi iam tumidae nares et fortia colla,
		iam tibi bis denis numerantur messibus anni.
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		MOPSVS
		Huc, Meroe formosa, veni: vocat aestus in umbram.
		Iam pecudes subiere nemus, iam nulla canoro
	40	gutture cantat avis, torto non squamea tractu
		signat humum serpens. Solus cano: me sonat omnis
		silva nec aestivis cantu concedo cicadis.
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		LYCIDAS
		Tu quoque, saeve puer, niveum ne perde colorem
	45	sole sub hoc: solet hic lucentes urere malas.
		Hic age pampinea mecum requiesce sub umbra;
		hic tibi lene virens fons murmurat, hic et ab ulmis
		purpureae fetis dependent vitibus uvae.
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		MOPSVS
	50	Qui tulerit Meroes fastidia lenta superbae,
		Sithonias feret ille nives Libyaeque calorem,
		Nerinas potabit aquas taxique nocentis
		non metuet sucos, Sardorum gramina vincet
		et iuga Marmaricos coget sua ferre leones.
	55	Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		LYCIDAS
		Quisquis amat pueros ferro praecordia duret
		nil properet discatque diu patienter amare
		prudentesque animos teneris non spernat in annis,
		perferat et fastus. Sic olim gaudia sumet,
	60	si modo sollicitos aliquis deus audit amantes
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		MOPSVS
		Quid prodest quod me pagani mater Amyntae
		ter vittis, ter fronde sacra, ter ture vaporo,
		incendens vivo crepitantes sulphure lauros
	65	lustravit cineresque aversa effudit in amnem,
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
		cum sic in Meroen totis miser ignibus urar?
		LYCIDAS
		Haec eadem nobis quoque versicoloria fila
		et mille ignotas Mycale circumtulit herbas;
	70	cantavit quo luna tumet, quo rumpitur anguis,
		quo currunt scopuli, migrant sata, vellitur arbos.
		Plus tamen ecce meus, plus est formosus Iollas.
		Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas ".